The Color Run

Drie weken geleden liepen we de The Color Run en ik heb nooit verteld hoe het was. Maar omdat er vast mensen nieuwsgierig zijn naar hoe zo een evenement in elkaar zit ga ik toch nog een verslag delen over hoe onze dag in elkaar zat.

Zaterdagochtend 8.30 gaat de wekker en normaal gesproken kom ik dan met spanning uit bed voor een evenement, maar nu was ik de rust zelve. Zou het komen doordat er geen prestatie aan zit? Vast wel, maar aangekleed en zonder ontbijt fiets ik naar Jessie om daar lekker te ontbijten. Samantha is voor het eerst ook op tijd en we kunnen al snel nergens anders meer over praten dan over de Color Run. Na vers geperste jus, een bak thee en een hoop warme broodjes gaan we de t-shirts verknippen om aan te doen. Niemand loopt lekker met een hoge graag en maatje tent dus wij zetten er gewoon de schaar in. Na nog wat nep tattoo’s en een rode lippenstift gaan we richting Amsterdam.

Eenmaal aangekomen moeten we wachten op de pendelbus richting Sloterpark en we zien ondertussen de meest kleurrijke outfits voorbij komen. Wij zijn zelfs een beetje saai gekleed, maar dat mag de pret niet drukken. Na 20 minuten wachten en een ritje met een bus uit de prehistorie komen we aan bij het terrein. Snel de tas in een kluis dumpen, en bij de start gaan staan, want we willen snel starten.

Na een warming-up van 3 minuten mochten we al vertrekken en na een kilometer kwamen we ons eerste kleurenstation tegen. Knalroze kwamen we eruit. Je hoeft dus echt niet bang te wezen dat je na 5 kilometer zonder poeder finisht, want dat is absoluut niet het geval. Alleen tijdens het blauwe poederpunt was het een beetje een teleurstelling. De meiden waren meer aan het dansen dan ons onder aan het spetteren. Onderweg hebben we af en toe een stukje gelopen, want het was Sam en Jes hun eerste 5 kilometer ooit, maar wat ben ik trots! Ze hebben het gewoon geflikt en euforisch kwamen we over de finish waar we nog een zakje kleurpoeder kregen. Je snapt het we hebben een kleurengevecht gehouden.

Normaal gesproken ga je daarna lekker dansen op de afterparty, maar druk als wij zijn waren we opzoek naar de pendelbus terug. Nooit gevonden overigens, want de bordjes hielden op een gegeven moment op en toen zijn we maar naar de tram vertrokken. Na een frappuccino bij Starbucks zijn we snel naar de trein gehold om vervolgens thuis onder de douche te springen. Het evenement was top!

We zijn kleurrijk thuisgekomen en volgend jaar doen we weer mee, maar dan met tutu’s en pruiken en gaan we een dansje doen op de afterparty, want wat is het jammer dat we die hebben gemist.

10 kilometer hardlopen

Gisteren was de marathon van Hoorn en alle andere standaard afstanden. Het was maanden geleden het plan om de 21 kilometer te lopen, maar door een zweepslag is dat helaas niet doorgegaan. Maar impulsief als ik ben dacht ik gisterochtend om 11.45 (dat is officieel ochtend toch ;)) laat ik gewoon even de 10 kilometer gaan lopen.

Goed ik was zaterdagavond drankjes doen bij mijn neef en naar huis gebracht met de auto dus mijn fiets stond nog op het station. Ik mocht dus eerst 4 kilometer hardlopen naar de start om me vervolgens snel te melden bij de na inschrijving want om 12.45 was de start van de 10 kilometer al. Nou ik stond op tijd aan de start hoor jongens met in mijn sportbeha een pinas en een leeg Nike horloge aan mijn pols. Heerlijk onvoorbereid, maar het was mijn beste 10 kilometer ooit.

Ik vond het tof om mijn bed uit te rollen om snel een broodje naar binnen te werken en een thuiswedstrijd te lopen. Het was warm en zwaar maar toch weer een persoonlijk record gelopen van 56:13. Ik ben super trots en zou het zo weer doen. Oké ik geef het toe. Ik ben ook gewoon een beetje gek.